تاریخچه دیالیـزصفاقـی در ایران

دیالیز صفاقی فرآیندی است که طی آن از طریق لوله ای (کاتتر) که داخل شکم قرار می گیرد، محلول دیالیز وارد شکم شده و در مجاورت با پرده ی صفاق (پرده ای که احشای شکمی را در بر می گیرد) قرار گرفته و تبادل سموم انجام می پذیرد. در دیالیز صفاقی پرده صفاق فرد نقش فیلتر و صافی را داشته و نیاز به استفاده از فیلتر مصنوعی نمی باشد.

با شيوع وگسترش بيماری های مزمن از جمله ديابت و فشارخون، ميزان ابتلا به بيماری های كليوی در ايران و جهان رو به گسترش است. اين در حالی است كه شناخت به موقع بيماری و انجام مشاوره در زمان مناسب به بيمار اين امكان را می دهد كه از تمام روش های جايگزينی درمان استفاده كرده و بيش ترين طول عمر را داشته باشد.
بيماری نارسايی مزمن كليه دارای سه روش جايگزين دياليز صفاقی، پيوند، همودياليز می باشد كه چنانچه درمان به موقع شروع شود و بيمار منع مصرف خاصی نداشته باشد، دياليز صفاقي اولين و بهترين خط درمان شناخته مي شود.
دياليز صفاقی فرآيندی است كه طی آن از طريق لوله ای (كاتتر) كه داخل شكم قرار می گيرد، محلول دياليز وارد شكم شده و در مجاورت با پرده صفاق (پرده ای كه احشای شكمی را در بر می گيرد) قرار گرفته و تبادل سموم انجام می پذيرد.
در دياليز صفاقی پرده صفاق فرد نقش فيلتر و صافي را داشته و نياز به استفاده از فيلتر مصنوعی نمی باشد. 
از ديگر مزايای اين روش می توان به عدم نياز به استفاده از سوزن (مخصوصاً در اطفال)، عدم نياز به مراجعه مكرر به بيمارستان (درمان در خانه) و رژيم غذايي آزادتر و برنامه درماني قابل انعطاف اشاره كرد. اين روش درمانی بالغ بر 60 سال است كه در دنيا استفاده می شود، اما در ايران از سال 1372 به طور جدي به كار گرفته شده است.
شركت كاروانديشه به عنوان حامی اصلی اين روش درمانی، نقش به سزايی در آموزش پزشكان، پرستاران و همچنين گسترش آن در ايران داشته است.
لازم به ذكر است كه شركت داروسازی ثامن نيز توليد و توزيع محلول های دياليز صفاقی را در جهت تحقق اين آرمان داشته و دارد.
در بدو شروع به فعاليت كاروانديشه در سال 1372، اولين مركز دياليز صفاقی ايران در بيمارستان امام رضا مشهد با 3 بيمار تاسيس گرديد كه امروزه 56 مركز دياليز صفاقی در سراسر كشور ارائه دهنده خدمات به حدود 1300 بيمار اين روش درمانی می باشند.
اميد است با عنايت پروردگار، شاهد بهبود روند درمان بيماران عزيز دياليز باشيم.
محققان در يک مطالعه جديد اعلام کردند، افرادی که در طول عمرشان هرگز سيگار نکشيده‎اند اما در مناطقی با آلودگی بالای هوا زندگی می‎کنند، تقريبا 20 درصد بيش تر از کسانی که در هوای پاک زندگی می‎کنند احتمال دارد بر اثر ابتلا به سرطان ريه جان خود را از دست بدهند. محققان دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه هاروارد اعلام كردند، اگر چه استعمال سيگار اولين عامل بروز سرطان ريه محسوب می‎شود اما آمارها نشان می دهد که از هر 10 بيمار مبتلا به سرطان ريه، يک نفر هرگز سيگار نکشيده است. ذرات ريز ناشی از آلودگی هوا که باعث تحريک ريه‎ها و التهاب آن‎ها می شود، يک عامل خطر ساز برای بروز سرطان ريه است. 
 شواهد بسياری وجود دارد که قرار گرفتن در معرض ذرات ريز هوا، مرگ و مير ناشی از بيماری‎های قلبی – ريوی را نيز افزايش می‎دهد. تا 15 درصد موارد سرطان ريه در غيرسيگاری ها رخ می دهد و يك توضيح احتمالی برای ابتلای اين افراد به سرطان استنشاق هوای آلوده به خصوص ذرات بسيار ريز فلزی موجود در آن است كه قابل مشاهده با چشم غير مسلح نيستند، اما می توانند وارد ريه ها شوند ذرات ناشی از آلودگی هوا می تواند باعث التهاب ريه‎ها و وارد آمدن آسيب به DNA فرد شود. محققان آمريکايی با بررسی موارد سرطان ريه در تگزاس ارتباطی را بين فلزات موجود در ذرات ريز معلق در هوا و ميزان ابتلا به سرطان ريه، آدنوكارسينوما يافتند که اين نوع سرطان اغلب زنان غيرسيگاری را مبتلا می كند. روزانه حدود 15 تا 20 ليتر هوا وارد ريه های هر فرد می شود حال تصور کنيد که وجود آلاينده هاي متعدد در هوا تا چه حد می تواند سلامت هر فرد را با خطر مواجه کند. اثرات آلودگی هوا بر سلامت طيف وسيعی از عوارض شامل تهوع، سرگيجه، اختلال در تعادل، تحريك مخاط، بروز بيماری آسم، افزايش تاثير عفونت های ريوی، اختلال در سيستم عصبي و رفتاری، سرطان ها و اختلالات رشد و نمو در كودكان می شود كه در يك دسته بندی كلی می توان عوارض را به دو دسته عوارض حاد و مزمن تقسيم کرد. آلودگی هوا با اثر بر روی مغز استخوان و سيستم ايمنی بدن در دراز مدت باعث كاهش سلول های خونی و در نتيجه باعث كم خونی و كاهش سيستم ايمنی بدن می شود. در نتيجه بهتر است شرايط زندگی به گونه ای باشد تا افراد كم ترين برخورد با هوای آلوده را داشته باشند.

 

Device rotate

لطفاً برای تجربه کاربری بهتر دستگاه خود را ۹۰ درجه بچرخانید.