اسنوبرد ابارا

اوايل زمستان سال 1390 شركت كار و انديشه برای برگزاری مسابقات ورزشی اسنوبرد سبك آزاد و هنری عکاسی (به صورت هم زمان) شروع به برنامه ريزی نمود بررسی تاريخ مناسب، وجود تعطيلات در تقويم و شرايط آب و هوايی، 21 بهمن ماه را تاييد می كرد. محل برگزاری نيز با رايزنی های انجام شده، ضلع غربی پيست اسكی ديزين انتخاب گرديد.

اطلاع رسانی از طريق بيلبوردهای سطح تهران و برخی ديگر از شهرستان ها و نشريات در سطح قابل قبولی آغاز شد و برای هرچه بهتر برگزار نمودن مراسم جلسات متعددی با سرعت و جديت آغاز گرديد. حضور سه داور بين المللی از كشورهای آلمان، اتريش و لهستان، برگزاری مسابقه عكاسی برای پوشش تصويری از نگاه عكاسان ورزشی و علاقمندان عكاسی، در كنار تيم 10 نفره عكاسی و فيلم برداری كه شركت به كار گرفته بود، تاييد شد. جوايز ارزنده عكاسان شامل نفر اول سفر به ژاپن، به داوری آقايان سيف اله داد، صمديان و علی اكبر كاوه از مجله تصوير روز تصويب شد. اطلاع رسانی در اين مورد از طريق مجلات، جرايد پرتيراژ به صورت گسترده ای انجام گرفت.

بررسی ها و اخبار رسيده از استقبال زياد علاقمندان برای تماشای مراسم حكايت می كرد. لذا، لزوم برنامه ريزی برای اين موضوع اهميت بيش تری پيدا كرد. از همين رو ساخت سكوهای ورزشگاهی قابل حمل و مونتاژ كه برای نشستن شرايط مناسبی را ايجاد نماید، علی الرغم پيچيدگی و سختی آن، آغاز شد. برای ايمنی و حفاظت از سلامتی ورزشكاران داشتن سه دستگاه آمبولانس مجهز و يك تيم پزشكی مستقر در پيست تصويب شد. جوايز جذاب نفرات برتر اول تاسوم كه يك هفته اسكی در ژاپن بود، ورزشكاران طراز اول اين رشته را به تمرينات فشرده برای حضور قدرت مند در مسابقه ترغيب نمود.

رقابت های ذاتی در ورزش همراه با شرايط فراهم شده برای مسابقه ای حرفه ای كه با حضور دست اندركاران فدراسيون اسكی برگزار می شد، رقابتی سازنده را رقم زد به گونه ای كه برخی از ورزشكاران به اقامت طولانی در مجاورت پيست های اسكی و تمرينات تخصصی فشرده روی آوردند.

كم كم به روز مسابقه نزديك می شديم، از روز قبل از مسابقه همه اتاق های هتل های اطراف پيست تا شعاع بيست كيلومتری تكميل شده بود و آن هايی كه ديرتر تصميم به تماشای اين رويداد گرفته بودند را دچار مشكل كرد.

روز مسابقه رسيد، در همان ساعات اوليه 21 بهمن ديگر پاركينگ ها نيز جای پارك اتومبيل را نداشت و اتومبيل ها در كنار جاده تا نزديكی های سه راهی گچسر به طول چندين كيلومتر پارك شده بود. ضلع غربی پيست ديزين كه معمولا استفاده نمی شد (همه از پيست شرقی استفاده می كنند) هر لحظه شلوغ تر می شد. سكوهای چهار طبقه پر شد و چند برابر جمعيت اطراف محل محصور مسابقه جمع شدند.

حدود ساعت 10 صبح مسابقه آغاز شد. ورزشكاران از محل شروع از سكوی پرش به هوا برخاسته و حركات نمايشی خود را اجرا می كردند.

تيم داوری بدقت حركات را زير نظر داشته و امتيازها را درج می كردند و تماشاچيان نيز با تشويق های خود نسبت به مهارت ورزشكاران ابراز احساسات می كردند.

شور و نشاط و هيجان در بين تماشاچيان كه، بين آن ها بستگان و طرف داران ورزشكاران نيز بودند، هر لحظه بيش تر می شد و همه را فراگرفته بود.

كم كم آخرين ورزشكاران نيز پرش خود را انجام دادند و مسابقه رو به انتها بود.

علی الرغم تعداد زياد شركت كنندگان، رقابت مسابقات چند ساعت بيش تر طول نكشيد. پس از آن پذيرايی نهار و سپس اهدای جوايز با حضور رئيس فدراسيون اسكی و ورزش های زمستانی آقای عيسی ساوه شمشكی، مدير پيست ديزين آقای سولقانی و آقای استيفا انجام شد. سپس قرعه كشی چهار دستگاه پلی استيشن 3 تا پايان زمان مجاز حضور در پيست ادامه يافت و روزی به ياد ماندنی را برای دست اندركاران برگزاری، ورزشكاران و تماشاچيان به جای گذاشت.

گفت و گو با شروين هدايت زاده يکی از شرکت کنندگان مسابقه اسنوبرد EBARA GAMES

شروين هدايت زاده، متولد 1360، از 4 سالگی شروع به اسکی نمود و در 17 سالگی به ورزش اسنوبورد علاقه مند شد. وی اکنون در کنار ورزش هايی همانند آمادگی جسمانی، مربی و بازيکن حرفه ای اسنوبرد است و سال هاست که به اين ورزش مفرح و هيجان انگيز و البته خطرناک می پردازد. او از سال 1385 به عنوان يکی از رايدرهای تيم Burton فعاليت می کند. با او درباره ی اين ورزش گفت و گويی انجام داده ايم:

اسنوبرد را جزء ورزش های تازه تاسيس می دانند. کمی از تاريخچه ی اين ورزش برايمان توضيح می دهيد؟

بله، اسنوبرد جزء ورزش های جديد و البته گران است. اسنوبورد در سال 1977 توسط Burton و Sims در آمريکا زاده شد و حدود 25 – 300 سال پيش بود که برای اولين بار اين ورزش در ايران ظهور کرد.

اولين اسنوبورد شباهت بسيار زيادی به تخته ی موج سواری داشت که البته با شکل امروزی آن بسيار متفاوت بوده است.

لطفا بگویيد چه پيست هايی را برای اسنوبرد در ايران داريم؟

پيست های توچال، دربندسر، شمشک، خور، آبعلی و ديزين را در تهران و پيست های تبريز، شيراز و همدان را در شهرستان ها برای اسنوبرد استفاده می کنيم.

توچال نزديک ترين پيست و ديزين بزرگ ترين پيست است. در کل 28 پيست در ايران وجود دارد که 6 عدد از آن ها در اطراف تهران بوده و مابقی در شهرستان ها. اما متاسفانه با وجود کيفيت بسيار خوب برف آن ها، امکانات و تجهيزاتشان بسيار ضعيف و قديمی است!

به چه دليل؟

ببينيد، امکانات پيست های ما واقعا پايين است. وسايل و امکانات آن ها قديمی است. برای روشن شدن موضوع، بگذاريد مطلبی را بگويم: در آلمان موزه ای برای اسکی وجود دارد که از 15 سال پيش بعضی از قطعات تله کابين ديزين را در آن قرار داده اند! اميدوارم مسئولين فکری اساسی به حال امکانات پيست هايمان بکنند.

از چه زمانی می توان در پيست ها بازی کرد؟

از اوايل آذرماه به طور رسمی می توان از پيست ها استفاده کرد. تا حدود چهار ماه و نيم بعد از آن.

کمی در مورد آموزش اين ورزش در ايران توضيح بدهيد.

به تازگی قرار است مدرسه اسنوبرد زير نظر فدراسيون اسکی و مدرسان اسنوبرد شروع به فعاليت کند. تا به حال هم اين آموزش ها به صورت خصوصی و زير نظر مدرسان فدراسيون انجام می شد.

آموزش اسنوبرد هم در دو مرحله صورت می گيرد؛ مرحله ی قبل از پيست که مربوط به تمرينات آمادگی جسمانی خارج از فصل (تمرينات آمادگی جسمانی، ترامپلينگ، چاله ابر، کار با TRX، تمرين با کش و تمرينات پليومتريک) است و مرحله ی دوم که تمرينات فصل (تمرينات تکنيکی و مهارتی تخصصی اسنوبورد در پيست اسکی) انجام می شود.

در مورد شاخه های مختلف اسنوبورد توضيح بدهيد.

اسنوبرد به دو شاخه اصلی اسنوبورد Hard و اسنوبورد Soft تقسيم می شود که هر کدام از آن ها به چندين شاخه مانند Boarder cross، Half pipe، Slop style، Jibing و… تقسيم می شوند.

چه مسابقات معتبری در اين زمينه در ايران و جهان برگزار می‌ شود؟

مهم ترين و اصلی ترين مسابقات اسنوبورد همانند بقيه رشته ها، المپيک زمستانی ست.

مسابقات ديگری از قبيل Air and Style، XGame، Dew tour و … نيز وجود دارند که تنها دو سال است که به همت بخش خصوصی و شرکت هايی چون «کار و انديشه» (جام EBARA GAMES)، «سونی»، «گلستان» و … تجهيزات لازم برای ساخت پيست های مخصوص اسنوبورد فراهم شده و شاهد برگزاری مسابقات اسنوبورد در دو رشته Boarder cross و Slop style هستيم. خوش بختانه روز به روز کيفيت برگزاری مسابقات در ايران رو به افزايش است.

فکر می کنيد چه مسائلی در اين ورزش اهميت قابل توجهی دارد؟

به نظرم اسنوبرد در عين اين که ورزشی به شدت هيجان انگيز و لذت بخشی است، ورزشی سخت و خطرناک نیز هست که بايد با مربی، تجهيزات ايمن و شناخت از شرايط هوا و برف و … به آن پرداخت. 

Device rotate

لطفاً برای تجربه کاربری بهتر دستگاه خود را ۹۰ درجه بچرخانید.