کار و اندیشه بر فراز قله کلیمانجارو

توجه به ورزش در کنار کار و تلاش روزمره و آثار مثبت آن در متن زندگی افراد، ما را بر آن داشت تا باسرکار خانم دکترفرانک حسن زاده یکی از همکاران ورزشکار کار و اندیشه که به تازگی به قله کلیمانجارو صعود کرده است، به گفتگو بنشینیم و نظرات وی را در این زمینه جویا شویم.

توجه به ورزش در کنار کار و تلاش روزمره و آثار مثبت آن در متن زندگی افراد، ما را بر آن داشت تا باسرکار خانم دکترفرانک حسن زاده  یکی از همکاران ورزشکار کار و اندیشه که به تازگی به قله کلیمانجارو صعود کرده است، به گفتگو بنشینیم و نظرات وی را در این زمینه جویا شویم.

سفر شما برای صعود به قله کلیمانجارو چگونه شکل گرفت؟

سفر ماجراجویانه ما به آفریقای شرقی در ابتدای نوروز 1394 و با ورود به جزیره رویایی زنگبار در کنار دارالسلام (پایتخت قدیم تانزانیا) آغاز شد و صبح روز دوم فروردین به همراه گروه راهنما از هتل پاناما موشی به سمت دروازه پارک ملی کلیمانجارو حرکت کردیم.
چه مسیرهایی برای صعود به قله وجود دارند؟
صعود به قله کلیمانجارو از هفت مسیر امکان پذیر است که یکی از پرترددترین آن ها، مسیر «مارانگو» با ارتفاع 1970 متر از سطح دریا است که به دلیل وجود کمپ های مسقف و امکانات بیشتر، اغلب کوهنوردان این مسیر را برای صعود انتخاب می کنند.

چگونه از مسیر مارانگو صعود کردید؟

در ابتدا بعد از ثبت کامل مشخصات افراد گروه در محل ثبت نام، راهی پناهگاه اول ماندارا شدیم. با یک پیمایش 3 ساعته از میان جنگلی با پوشش انبوه گیاهان استوایی به محل اقامتمان در کلبه های چوبی زیبا واقع در ارتفاع 2700 متر از سطح دریا رسیدیم. صبح روز بعد (سوم فرودین) با حرکت به سمت کمپ هورومبو در ارتفاع 3720 متری، رفته رفته از پوشش گیاهی کاسته و بر شدت تابش آفتاب افزوده می‌شد. صبح روز سوم (چهارم فروردین) هورومبو را به مقصد کیبو ترک کردیم. در مسیر کیبو پوشش گیاهی کمتری به چشم میخورد اما گونه‌های گیاهی‌ای وجود داشت که خاص کلیمانجارو هستند.
حدود ساعت 13 به کمپ کیبو به ارتفاع 4700 متر، که مکانی مناسب جهت هم هوایی برای صعود به قله است، رسیدیم. از آنجایی که صعود به قله با توجه به شرایط جوی در ساعات اولیه بامداد صورت می‌گیرد، ساعت 1 بامداد روز پنجم فروردین از پناهگاه کیبو راهی قله شدیم.

در شروع حرکت با بارش سنگین برف مواجه شدیم و  در حوالی 3 بامداد با قطع بارش برف و صاف شدن هوا سعادت دیدار آسمان پرستاره و شگفت انگیزِ مختص کشورهای واقع بر خط استوا را داشتیم. سپس به سمت قله حرکت کردیم. شیب نسبتاً تند مسیر و تنفس هوای رقیق (که بدن را دچار اختلالات حاد و مزمن ناشی از کمبود اکسیژن می‌کند) ادامه مسیر را دشوار کرده بود اما با روشن شدن هوا و نظاره طلوع زیبای خورشید مقابل قله ماوِنزی در گردنه گیلمانز در ارتفاع 5685 متری سختی راه برایمان سهل شد.

 سرانجام بعد از یک پیمایش 2 ساعته، همزمان با تماشای یخچال های عظیم کلیمانجارو، در ساعت 8 بامداد به قله اوهورا در ارتفاع 5895 متری رسیده و با برافراشتن پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران، لذت ایستادن سرافرازانه بر بام آفریقا را با هموطنان عزیزمان سهیم شدیم.

پس از صعود چه احساسی داشتید؟

تجربه حس رهایی بر فراز قله را فقط یک کوهنورد می تواند درک کند. ما می رویم تا روحمان را تعالی بخشیم. 
ما می رویم تا هیچ ای کاشی را در زندگی بر جای نگذاریم.

Device rotate

لطفاً برای تجربه کاربری بهتر دستگاه خود را ۹۰ درجه بچرخانید.