Menu

پر بیننده ترین اخبار

مشروح

معرفی و خلاصه کتاب روحي براي آفريدن

3546.jpg

1393/08/20 | کارواندیشه

" كتاب «روحي براي آفريدن» از مجموعه كتاب هاي چاپ شده بخش فرهنگي شركت كاروانديشه بوده كه چاپ اول آن در سال 82 و چاپ دوم زمستان 92 مي باشد. موضوع اصلي اين كتاب آشنايي با فلسفه هنرهاي رزمي و تاثير آن بر جسم و روان آدمي است. آنچه در ادامه مي آيد خلاصه اي از اين كتاب مي باشد.
"
در ادامه معرفي بخش فرهنگي شركت كاروانديشه كه درشماره قبل خبرنامه بدان اشاره شد، از اين پس به معرفي كتابهاي منتشر شده و در حال انتشار واحد فرهنگي شركت كاروانديشه خواهيم پرداخت.
كتاب «روحي براي آفريدن» از مجموعه كتاب هاي چاپ شده اين واحد بوده كه چاپ اول آن در سال 82 و چاپ دوم زمستان 92 مي باشد. موضوع اصلي اين كتاب آشنايي با فلسفه هنرهاي رزمي و تاثير آن بر جسم و روان آدمي است. آنچه در ادامه مي آيد خلاصه اي از اين كتاب مي باشد.
حفظ جان و تقويت جسم، نخستين تکليف و وظيفهاي است که نه تنها علماي اخلاق، بلکه پيامبران و رهبران اديان الهي نيز آن را واجب و ضروري دانستهاند.
در اين رابطه فنون رزمي سابقهاي چندهزار ساله دارد، ولي گسترش آن در نقاط مختلف جهان و آشنايي مردم با آنها از چندين دهه تجاوز نميکند. اکنون مردم به فنون رزمي با ديدة تحسين و احترام مينگرند، زيرا دريافتهاند که اين فنون، از يک سو، شايستگي انسان در اداي نخستين تکليف اخلاقي، يعني حفظ و صيانت جان و تقويت جسم و روح را افزايش ميدهند، و از سوي ديگر، ارزش والاي احترام به ديگران، تواضع و فروتني و تسلط بر نفس، اساسيترين و بنيانيترين اصول را در وجود خود نهادينه ميکند. فنون به مرحله کمال ميرسد که علاوه بر احراز قدرت و شايستگي براي حمايت از خود و حفظ و صيانت جان، به فضايل اخلاقي نيز دست يافته باشد.
اصطلاح هنرهاي1 رزمي يک اصطلاح انگليسي است که براي نخستين بار در سال 1375 ميلادي، «جفري چاوسر»2 آن را عنوان کرد. اين اصطلاح از نام لاتين سياره مريخ و خداي جنگ روم گرفته شده است و تا سال 1430 ميلادي به معناي تمرين براي شرکت در عمليات جنگي و ورزش بکار برده ميشد. اما فنون رزمي آسيايي که بخش عظيمي از فرهنگهاي اين منطقه را در سطوح متفاوت تشکيل داده، هدفهايي بسيار بالاتر و والاتر از جنگ و حتي دفاع از خود دارد. فنون رزمي با الهام از تفکر و انديشة بزرگمرداني چون «بودا»3 و «کنفوسيوس»4 بر آن است که انسان را به توانمندي جسمي و روحي نهفته در ذات خود برساند، زيرا اين بزرگمردان با کشف قدرتهاي جسماني و نفساني خويش دريافته بودند که انسان تواناييهاي بالقوهاي دارد که ميتواند با بهرهگيري از آنها به درجاتي مافوق تصور دست يابد.
تمرينهاي عملي و نظري فنون رزمي، روح و روان انسان را نيز تقويت مينمايند. رزمآموز با تمرينها و حرکات ورزش، همواره خود را سالم احساس ميکند و همين احساس، روحيهاي شاد به او ميبخشد، زيرا ميداند که از بيماري و کسالت فاصله گرفته است. پس از انجام حرکات ورزشي، رزمآموز به آرامش خاصي دست مييابد و اثري از ناراحتي و اضطراب در خود نميبيند. پزشکان طب ورزشي معتقدند که اين آرامش خاطر و فراغت از هرگونه تشويش و اضطراب، مربوط به گردش خون بيشتر، تنظيم ريتم ضربان قلب، تنظيم ريتم تنفسي، اثرگذاري بر سيستم هاي عصبي خودکار (سمپاتيک و پاراسمپاتيک) و طبيعي شدن جريان مواد شيميايي و هورموني خاص در بدن است که از تمرينهاي فنون رزمي حاصل ميشود.
همچنين، تمرينهاي ورزشي موجب افزايش موادي مانند آندروفينها در مغز ميشوند که ازدياد آنها حالتي از سرخوشي و شادابي را در انسان ايجاد ميکند. در آموزش فنون رزمي، هدف اصلي آن است که رزمآموزان به اعتماد به نفس دست يابند، جسم و روح آنها نيرومند شود، ترس و وحشت از وجودشان رختبربندد و فضيلتهايي همچون شجاعت و مردانگي و راستي در آنها تقويت شود و آنان آمادگي لازم براي مقابله با دشواريها و سختيها و ناملايمات زندگي را به دست آوردند، و سرانجام، انسانهايي مصمم و با اراده و توانمند به جامعه تحويل شوند. فنون رزمي عموماً از يک ريشه اصلي منشعب ميشوند و هدف واحدي را دنبال ميکنند، ولي هر کدام داراي ويژگيها و روشهاي متفاوتي هستند.
معروفترين و متداولترين فنون رزمي عبارتند از:
«کاراته» (شوتوکان، گوجوريو، و ادريو، شيتوريو و...) «جودو»، «تکواندو»، «آيکيدو»، «آيآيدو»، «کن دو»، «کونگ فو»، «وينگ چون»، «موک گار» و «تاي چي چوان».
جايگاه واقعي و موطن اصلي فنون رزمي، سرزمين جادويي هندوستان است.
روي هم رفته، چنين به نظر ميرسد که انديشهها و تفکراتي که فنون رزمي برپايه آنها رشد پيدا کرد، مربوط به هندوستان، سرزمين «بودا» و آيين بودايي است. پس از هندوستان، سرزمين چين را بايد محل نشر و گسترش و تکامل فنون رزمي دانست و بعد از آن دو، ژاپن را ميتوان در رديف سوم قرار داد که در پيشرفت و تکامل فنون رزمي به ويژه در دوره معاصر، نقش مهمي را برعهده داشته است. يک جامعه شناس معاصر ژاپني ميگويد: «ما بر روي دنيا تأثير ميگذاريم. ما با آموزشهاي سنتي خود، از جمله فنون رزمي، ميتوانيم به مردم دنيا بياموزيم که چگونه خود را بهتر سازند و دنيا را تغيير دهند.».
بررسيها نشان ميدهند که علت توجه مردم به فنون رزمي، در بدو امر، دفاع شخصي است، ولي رزمآموزان پس از آشنايي با اين فنون و درک حقايق و عمق افکار و انديشههاي عالي آن، به نتايج ارزندهتري دست يافتهاند که دفاع شخصي در برابر آنها بسي کوچک مينمايد از سوي ديگر، بستگي کامل بين انديشهها و افکار بودايي را با مراقبه يا Meditation نبايد فراموش کرد، زيرا «بودا» از طريق مراقبه و تفکر و تامل طي سالهاي طولاني، آيين خود را بنيان نهاد. شايد تامل وتفکر، يعني مراقبه، از طريق بوديسم به مذاهب و آيينهاي مختلف راه يافته باشد. از ويژگيهاي عالي و مهم هنرهاي رزمي، آموزشهاي نيک رفتاري و خصايل مردانگي است. در صحنه ورزش و به هنگام تمرين روح و جسم نيز انسان بايد پاک و عاري از هرگونه آلودگي باشد. در فنون رزمي، ملتهاي باستاني از جمله ژاپنيها، چينيها،کرهايها، هنديها و ديگران داراي همين اعتقادات هستند. اسامي مختلف صحنههاي تمرين و فنون رزمي در زبان ملتهاي مزبور به مفهوم «محل روشن بيني» است.

3546.jpg  548.jpg  974.jpg